Tomasz A. Dawidowski. 3. LITURGIA SŁOWA. Czytanie świętych tekstów biblijnych w liturgii nie jest tylko zwykłym „odczytaniem”. Nie idzie też tutaj jedynie o przekaz wiedzy, o pouczenie w formie wykładu czy godziny biblijnej. Msza nie jest wpierw rodzajem inicjacji chrześcijańskiej dla ludu, tej bowiem służy katecheza. Przypomnijmy, że zgodnie z listą opublikowaną w 2014 r. przez polski episkopat, dniami świątecznymi, w których należy wziąć udział we mszy świętej – oprócz wszystkich niedziel – są także: 1 stycznia (uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi), 6 stycznia (uroczystość Objawienia Pańskiego), czwartek po uroczystości Konsekracja nie oznacza zerwania więzów ze światem. Kim są świeccy konsekrowani? Przyjęcie konsekracji wielu kojarzy się z powołaniem zakonnym. Tymczasem, by stać się osobą konsekrowaną, nie trzeba składać ślubów zakonnych i żyć za murami klasztoru. Co to znaczy być osobą konsekrowaną i kto może nią zostać? Na początek, korzystając z podręcznika, pomódlmy się słowami modlitwy o dobre przeżycie Mszy Świętej. „Dobry Boże, Tobie ofiarowuję mój udział we Mszy Świętej. Proszę Cię o łaskę skupienia, by myśli moje były przy Tobie, by oczy moje były zwrócone na ołtarz, a serce moje oddane tylko Tobie. Amen”. Paweł Kłys. Jeśli potrzebujesz mocnej Bożej interwencji w swoim życiu, choruje ktoś z Twoich bliskich, przyjdź na Mszę Świętą z modlitwą o uzdrowienie do kościoła oo. jezuitów w Łodzi, ul. Sienkiewicza 60, która odbywa się w każdy ostatni poniedziałek miesiąca i w poprzedzającą go niedzielę. Pouczenia oficjalnie zostały wprowadzone do liturgii dopiero 3 września 1958 roku w wyżej cytowanej Instrukcji, w której czytamy: "Łatwiej będzie można uzyskać czynne uczestnictwo wiernych, zwłaszcza we Mszy świętej i niektórych czynnościach liturgicznych, bardziej skomplikowanych, jeśli będzie brał w nich udział jakiś jx6MA. Oficjalne uroczystości Święta Policji odbyły się w Zamku Królewskim w Sandomierzu. Diecezja SandomierskaObchody Święta Policji odbyły się w Sandomierzu we wtorek, 19 lipca. Uroczystości rozpoczęły się Mszą Świętą w Bazylice Katedralnej w przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Uczestniczyli w niej świętokrzyski komendant wojewódzki policji nadinspektor doktor Jarosław Kaleta, komendant powiatowy inspektor Ryszard Komański z zastępcą oraz policjantki i policjanci z Komendy Powiatowej Policji w Sandomierzu, sandomierski poseł Marek Kwitek, przedstawiciele sądu i prokuratury, samorządów, Wojska Polskiego, Straży Pożarnej oraz rodziny Nitkiewicz w homilii mówił o zagrożeniu jakie niesie zło oraz o potrzebie walki z nim w codziennym życiu.– Drogie Policjantki i Policjanci. Troska o człowieka, wyrażająca się w walce z nieprawością, począwszy od prewencji po leczenie skutków zła, wpisana jest w wasze życiowe i zawodowe każdego dnia, że nie są to tylko słowa, czy jakieś deklaracje, które niewiele kosztują, a niejednokrotnie uwodzą, stają się pułapką. W waszym przypadku jest inaczej. Wy jesteście ludźmi czynu. Nie zagarniacie dla siebie piedestału, lecz po prostu służycie. Tylko czyny weryfikują prawdziwość wypowiadanych słów. „Nie każdy, który Mi mówi: “Panie, Panie!”, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie” – ostrzega Pan ostatnie słowa wydają mi się szczególnie ważne: pełnić wolę Boga. Zdarza się bowiem, że biorą górę ludzkie racje, ambicje, czasami pojawia się pokusa „wyrównania rachunków”. A przecież okazji do tego nie brakuje. Nieraz zwodzi nas „etykietka”, na którą ktoś sobie zasłużył lub mu ją przyklejono. Formalnie wszystko może być zgodne z prawem i procedurami, lecz jeśli zabraknie miłości, to nie spodoba się Bogu. Tym bardziej, że wszyscy jesteśmy czyny, drogie policjantki i policjanci, są szlachetne i wielkie. Dlatego też codzienna ofiarna służba okupiona jest zmęczeniem, stresem, a nawet cierpieniem, chorobą i śmiercią. Dzisiaj dziękujemy z tę służbę Bogu, dziękujemy każdemu z was oraz waszym najbliższym, bo przecież również mają w tym swój udział – powiedział biskup, którego cytujemy za stroną internetową Diecezji błogosławieństwem głos zabrał inspektor Ryszard Komański, który wyraził wdzięczność za wspólną modlitwę w intencji Policji cześć uroczystości odbyła się w Zamku Królewskim w Sandomierzu, gdzie minutą ciszy uczczono zmarłego na służbie policjanta aspiranta Marcina Przygodę. Następnie nadinspektor Jarosław Kaleta wręczył awanse na wyższy stopień zawodowy 61 policjantkom i policjantom. Święto Policji było również okazją do wyróżnienia osób i instytucji, które przyczyniają się do poprawy bezpieczeństwa obywateli. Pierwszy raz w historii Komenda Powiatowa Policji w Sandomierzu przyznała statuetki „Anioł Bezpieczeństwa”. Certyfikat „Anioła Bezpieczeństwa” otrzymało między innymi miasto Sandomierz, w podziękowaniu za dotychczasową pomoc i działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa. Statuetkę odebrał osobiście Marcin Marzec, burmistrz wydarzeniu w Zamku Królewski wzięli udział także biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz, poseł Marek Kwitek, nadinspektor Jarosław Kaleta, komendant wojewódzki policji w Kielcach, starosta sandomierski Marcin Piwnik oraz przedstawiciele lokalnych władz zakończyły przemówienia zaproszonych gości. Podczas spotkania burmistrz Sandomierza Marcin wyraził wdzięczność i przekazał listy gratulacyjne na ręce inspektora Ryszarda Komańskiego oraz nadinspektora Jarosława Kalety, za dobrą współpracę z sandomierskim samorządem oraz aktywny udział w ciągu roku w zabezpieczaniu niezwykle ważnych dla miasta wydarzeń. Marcin Marzec złożył także obecnym funkcjonariuszom oraz pracownikom cywilnym policji z okazji ich święta podziękowania za zaangażowanie i poświęcenie w codziennej, odpowiedzialnej służbie oraz życzenia wszelkiej pomyślności w życiu osobistym i zorganizowała Komenda Powiatowa Policji w Policji obchodzone corocznie w lipcu nawiązuje do Ustawy o Policji Państwowej, uchwalonej przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w 1919 roku. 103 lata temu swoją działalność rozpoczęła formacja, która na przestrzeni minionych lat, stojąc na straży bezpieczeństwa i porządku publicznego zapisała wiele chlubnych kart naszej zdjęcia ze Święta Policji w Sandomierzu Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera Agavia zapytał(a) o 15:01 Pomocy? RELIGIA POLECENIE: napisz modlitwę o dobry udział we Mszy ŚwiętejNie mogę wymyślić i nie wiem o co chodzi(mam 2 linijki)Daję najke To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% 0 0 Tagi: rela religia pomocy pomoc modlitwy Odpowiedz Najlepsza odpowiedź MidaSforGameS odpowiedział(a) o 15:05: (Ojcze Nasz... ) Boże Święty, wszechmogący proszę cię o dobry udział we Mszy Świętej nie tylko mój, ale i wszystkich Wiernych. Amen Uważasz, że ktoś się myli? lub Zapowiedziana przez Sobór Watykański II w Konstytucji o Świętej Liturgii reforma liturgiczna miała na celu ożywić uczestnictwo wiernych w kulcie sprawowanym w Kościele, szczególnie we Mszy Świętej. Chodzi bowiem o to, aby „chrześcijanie w tym misterium wiary (Eucharystia) nie uczestniczyli jak obcy lub milczący widzowie, lecz aby przez obrzędy i modlitwy misterium to dobrze rozumieli, w świętej czynności brali udział świadomie, pobożnie i czynnie, by kształtowani przez słowo Boże, posilali się przy stole Ciała Pańskiego i składali Bogu dziękczynienie; aby ofiarowując niepokalaną Hostię nie tylko przez ręce kapłana, lecz także razem z nim, uczyli się ofiarowywać samych siebie i za pośrednictwem Chrystusa z każdym dniem doskonalili się w zjednoczeniu z Bogiem i wzajemnie ze sobą, aby ostatecznie Bóg był wszystkim we wszystkich” (KL 48). W powyższym tekście ojcowie soborowi określili, na czym ma polegać nasz udział w liturgii Mszy Świętej. W artykule pragnę Szanownym i Drogim Czytelnikom przypomnieć (z braku miejsca przynajmniej pobieżnie), jak ma wyglądać nasz udział we Mszy Świętej, szczególnie niedzielnej i świątecznej. Przygotowanie do udziału we Mszy Świętej To przygotowanie ma dotyczyć zarówno celebransa, przewodniczącego zgromadzenia liturgicznego, służby liturgicznej i wszystkich wiernych. W seminarium alumni przygotowujący się do kapłaństwa są uwrażliwiani na to, że ich, jako kapłanów, pierwszą modlitwą dnia, przed udaniem się na Mszę Świętą, ma być Jutrznia z Liturgii Godzin oraz modlitwa myślna zwana rozmyślaniem, medytacją. Celebrans powinien mieć też przygotowaną homilię, powinien także zapoznać się z formularzem mszalnym i innymi tekstami liturgicznymi. Ojciec Święty Benedykt XVI swoją homilię zaczyna przygotowywać od poniedziałku, aby ją potem wygłosić w niedzielę. Przygotowanie też obowiązuje służbę liturgiczną, mianowicie przygotowanie czytań, śpiewu psalmu, śpiewu przed Ewangelią, wyboru pieśni wykonywanych podczas Eucharystii, przygotowania wezwań modlitwy wiernych, przećwiczenia asysty ministranckiej. Jeszcze w okresie międzywojennym, wpływ ruchu odnowy liturgicznej, proponowano wiernym świeckim, aby w sobotę w gronie rodziny przeczytać głośno tekst niedzielnej Ewangelii, aby ją lepiej zapamiętać i łatwiej słuchać w niedzielę w kościele. Nasz miesięcznik „W służbie Miłosierdzia” podaje skróty czytań na każdy miesiąc, według których możemy odnaleźć w Piśmie Świętym odpowiednie teksty na niedzielę, przypadające święta i dni powszednie. Oczywiście wszyscy powinni starać się, zarówno duchowni jak i świeccy, abyśmy w liturgii uczestniczyli, będąc w stanie łaski u uświęcającej. Msza Święta Obrzędy wstępne Msza Święta rozpoczyna się śpiewem na wejście. Śpiew ten (kilka zwrotek) ma wielkie znaczenie, mianowicie rozpoczyna świętą liturgię, wprowadza nas w charakter danej niedzieli lub święta i jednoczy uczestników liturgii ze sobą, czyni z nich wspólnotę. Po śpiewie wraz z celebransem czynimy znak krzyża, żegnamy się. Gest ten wraz ze słowami przypomina nam, że w imię Trójcy Świętej zostaliśmy ochrzczeni, a przez chrzest zostaliśmy włączeni w Chrystusowe kapłaństwo i przeznaczeni do udziału w liturgii, przede wszystkim we Mszy Świętej. Pozdrowienie, np. „Pan z wami”, jest przypomnieniem rzeczywistej obecności uwielbionego i zmartwychwstałego Pana pośród nas, w naszym zgromadzeniu. Wykonujemy akt pokutny, aby z czystym sercem móc stanąć przed Najświętym Bogiem. Pierwsza forma aktu pokutnego, „Spowiadam się”, poucza nas, że grzech ma charakter społeczny, uderza nie tylko w osobę grzeszącą, ale też i w cały Kościół, osłabia jego świętość. Grzech można popełnić myślą, słowem, uczynkiem i zaniedbaniem wypełniania swoich obowiązków, zaniechaniem dobra. Są obecnie cztery formy aktu pokutnego. Czwartą jest aspersja, czyli pokropienie, stosowana tylko w niedzielę na pamiątkę naszego chrztu. Śpiew lub recytacja „Panie, zmiłuj się nad nami” jest wołaniem do Chrystusa, prośbą o Boże miłosierdzie. Hymn „Chwała na wysokości Bogu” występuje w niedziele (poza adwentowymi i wielkopostnymi) oraz w uroczystości i święta. W tym hymnie nawiązujemy do śpiewu aniołów w Betlejem i dalej prosimy Boga o zmiłowanie i potrzebny wszystkim Boży pokój. Modlitwa zwana kolektą kończy obrzędy wstępne. Mamy tu możliwość, aby w chwili ciszy po „Módlmy się” wypowiedzieć po cichu nasze intencje, prośby, z którymi na Mszę Świętą przyszliśmy. Liturgia słowa Tu najważniejsze są czytania, wysłuchanie ich przez nas i potem zastosowanie ich w naszym życiu. We wspomnianej soborowej Konstytucji czytamy: „Aby tym obficiej zastawić wiernym stół słowa Bożego, należy szerzej otworzyć skarbiec biblijny, tak by w określonej liczbie lat odczytać ludowi ważniejsze części Pisma świętego” (KL 51). Rzeczywiście ten postulat został zrealizowany. Wystarczy wspomnieć, że przed Soborem Watykańskim II była tylko jedna księga czytań na cały rok, zwana popularnie „Ewangeliczką”, obecnie zaś mamy w polskim wydaniu siedem tomów lekcjonarza. Jak wiemy, w niedziele i uroczystości występują trzy czytania. Niedzielne czytania i niektórych uroczystości zostały ułożone w cyklu trzyletnim. Pierwsze czytanie na dni powszednie okresu zwykłego ułożono w cyklu dwuletnim. Biskupi i prezbiterzy zostali zobowiązani do głoszenia homilii w niedziele i święta obowiązujące, podczas Mszy obrzędowych, np. ślubne i pogrzebowych oraz zachęcani do ich głoszenia w dni powszednie Adwentu, Wielkiego Postu i okresu wielkanocnego. Homilia jest rodzajem przepowiadania szczególnie opartym na tłumaczeniu tekstów Pisma Świętego, na przekonaniu słuchacza, że tu i teraz mówi do nas Chrystus i czeka na naszą odpowiedź, na przyjęcie Jego słowa. W homilii chodzi o to, aby przybliżyć słuchaczom prawdy naszej wiary i podać zasady moralności chrześcijańskiej. Odpowiedzią na usłyszane i przyjęte słowo Boże jest wyznanie wiary. Po Soborze Watykańskim II została przywrócona modlitwa powszechna albo wiernych (KL 53), poprzez którą wierni spełniają swoją funkcję kapłańską, zanosząc do Boga modlitwę w różnych intencjach. Liturgia eucharystyczna Przygotowanie darów W tej części Mszy Świętej celebrans przedstawia Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu chleb i wino, uwielbiając Go wraz ze zgromadzeniem za te dary, które są owocem ziemi i pracy rąk ludzkich, z nadzieją, że staną się one dla nas pokarmem i napojem na życie wieczne. Okadzenie darów, krzyża, celebransa i zgromadzonych wiernych jest wyrazem oddania czci Chrystusowi w nas obecnemu, a wznoszący się ku górze dym kadzidła symbolizuje modlitwę kierowaną ku Bogu. Okadzenie darów i zgromadzonych oznacza, że nie można darów odłączyć od osób ofiarujących. Zbierane na tacę ofiary są nawiązaniem do dawniej składanych darów, np. chleba i wina, kwiatów, warzyw, zwierząt, np. baranków, gołębi, także pieniędzy. Dar ten jest wyrazem naszej postawy ofiarnej i naszego zaangażowania się w życie Kościoła, wczuwanie się w potrzeby Kościoła powszechnego i lokalnego, jakim jest archidiecezja lub parafia. Modlitwa eucharystyczna Modlitwa ta rozpoczyna się od prefacji, a tu w dialogu przedprefacyjnym słyszmy słowa: „Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu” i odpowiadamy: „Godne to i sprawiedliwe”. Eucharystia znaczy dziękczynienie i tekst prefacji nam o tym przypomina, a poprzez aklamację „Święty, Święty, Święty” w tym dziękczynieniu łączymy się z niebem i ziemią, z aniołami i wszystkimi świętymi. Dalej w tej modlitwie celebrans wyciągając ręce nad darami błaga Boga Ojca, aby zesłał Ducha Świętego na chleb i wino, aby one stały się Ciałem i Krwią Chrystusa. Następuje teraz opis ustanowienia, słowa konsekracji i podniesienie. Powinniśmy patrzeć na podnoszone postacie i wyznawać naszą wiarę w obecność realną Chrystusa w Eucharystii. Po aklamacji kapłan wypowiada modlitwę anamnezy, czyli przypomnienia zbawczych wydarzeń z życia Chrystusa, które rzeczywiście podczas Mszy Świętej są obecne. To przypomnienie przechodzi w modlitwę ofiarowania i jest prośbą, aby Bóg Ojciec przyjął uobecniającą się we Mszy ofiarę Chrystusa, która jest jednocześnie ofiarą Kościoła, czyli kapłana i każdego z nas. Jeszcze raz występuje prośba, aby Duch Święty tym razem zstąpił na nasze zgromadzenie, żebyśmy zjednoczyli się z Bogiem i między sobą, aby w nas były obecne owoce Eucharystii. Są też modlitwy wstawiennicze za Ojca Świętego, biskupów, kapłanów i wszystkich zgromadzonych oraz za całą ludzkości i za wszystkich zmarłych. Modlitwa eucharystyczna kończy się wielką doksologią: „Przez Chrystusa (...)” Odpowiadamy: „Amen”. Jest to wezwanie do nas kierowane, abyśmy świadomie dołączyli się do ofiary tu sprawowanej, abyśmy siebie złożyli w ofierze za nasze i innych zbawienie. Obrzędy Komunii Świętej Obrzędy te rozpoczynają się od modlitwy „Ojcze nasz”. Od początku rozumiano, w nawiązaniu do mowy eucharystycznej Chrystusa, że prośba o chleb powszedni jest jednocześnie prośbą o Komunię Świętą, o chleb, który daje życie wieczne. Ważna tu jest prośba o odpuszczenie naszych win, bo i my odpuszczamy naszym bliźnim. W obrzędzie Komunii Świętej bardzo ważne miejsce zajmuje modlitwa o pokój i przekazanie znaku pokoju. Trzeba być w komunii, czyli w jedności z Chrystusem i bliźnimi, aby móc godnie przyjąć Zbawiciela do swego serca. Przystępując do Komunii Świętej powtarzamy słowa setnika: „Panie, nie jestem godzien” i przyjmując Pana Jezusa powinniśmy popatrzeć na małą Hostię i po słowach udzielającego Komunię Świętą: „Ciało Chrystusa” wyznać wiarę w obecność Zbawiciela słowem: „Amen” i pobożnie Go przyjąć. Dobrze, jeżeli po przyjęciu Komunii Świętej będzie przewidziany czas na uwielbienie Pana poprzez wspólny śpiew lub modlitwę w ciszy. Obrzędy zakończenia Po modlitwie po Komunii są zwykle ogłoszenia duszpasterskie, otrzymujemy błogosławieństwo i jest rozesłanie: „Idźcie, w pokoju Chrystusa” i nasza odpowiedź: „Bogu niech będą dzięki”. Mamy wychodzić ze Mszy Świętej w postawie dziękczynnej. Mamy wracać do domu i opowiadać swoim postępowaniem, a może też i słowami, jak dobry jest Pan, który składa siebie Ojcu w ofierze za nas, który daje nam siebie w Słowie i Eucharystii. Idziemy, aby spełniać nowe dobre uczynki, z którymi przyjdziemy na następną Eucharystię. opr. aw/aw Czy w ogóle zdajmy sobie sprawę z wagi Mszy Świętej? Każdorazowo, od ponad 2 tysięcy lat dochodzi na ołtarzach całego świata do bezkrawej ofiary Jezusa Chrystusa, w której powtarza się zarówno ostatnia wieczerza jak i Męka Pańska. Święty Ojciec Pio, który podczas przeistoczenia miał wizje cierpień Chrystusa powiedział, że gdyby kapłani widzieli to co on podczas każdej mszy świętej, to wielu z nich nie byłoby w stanie znieść tego psychicznie. Msza Święta nie jest tylko tradycją, nie jest obrządkiem kościelnym sprawowanym na pamiątkę śmierci Chrystusowej. Msza Święta jest spotkaniem z żywym Bogiem ukrytym pod postacią chleba i wina. Co niemożliwe jest u ludzi, możliwe jest u Boga. Przedstawione poniżej pożytki z uczestnictwa we Mszy Świętej spisane zostały w roku 1927. Dla twego zbawienia zsyła Bóg Ojciec swego Syna. Duch Święty przemienia chleb i wino w prawdziwe Ciało i Krew Chrystusową. Syn Boży zstępuje i kryje się pod postacią Hostij św. A nawet tak się poniża, że i w najmniejszej odrobinie Hostij św. jest obecny. Dla twego zbawienia odnawia On tajemnicę swego Wcielenia. Rodzi się na nowo w każdej Mszy św. Dla twego dobra odprawia na ołtarzu nabożeństwa, które odprawił na ziemi. Odnawia mękę swoją, abyś mógł mieć w niej udział. Przelewa duchowym sposobem najświętszą Krew swoją i ofiaruję ją Bóstwu za ciebie. Tą samą krwią skrapia twą duszę aby wydała obfity plon Dla ciebie ofiarowuje się Chrystus jako całopalenie, składając taką cześć Bóstwu, jaka mu się godzi od wszelkiego stworzenia. Składając Bogu tę część, wyświadczysz Mu cześć, którą składać zaniedbałeś. Umiera ponownie duchowym sposobem i życie dla nas poświęca Za ciebie ofiarowuje się Chrystus, jako ofiara chwały i nagradza to, coś w chwaleniu Boga zaniechał. Ofiarowując Bogu tę chwałę Chrystusa, większą Mu oddajesz chwałę od chwały, którą Mu składają Aniołowie Za ciebie ofiarowuje się Chrystus, jako najdoskonalsza ofiara dziękczynna i nagradza to, coś w dziękczynieniu zaniechał. Ofiarowując Bogu to dziękczynienie Chrystusa, wywdzięczasz Mu się za wszelkie dobrodziejstwa, które tobie wyświadczył. Za ciebie ofiarowuje się Chrystus jako ofiara pojednawcza i przywraca ci przyjaźń zagniewanego Boga. Chrystus czyni zadość za niejedno twoje lenistwo, przez które zaniechałeś spełnienia wielu dobrych uczynków. Poprawia wiele twych opieszałości, których dopuściłeś się niekiedy niedbałym spełnianiem twych obowiązków. Przebacza grzechy niewiadome i zapomniane, których się nigdy nie spowiadałeś. Ofiarowuje się jako ofiara zadośćuczynienia, spłacając część twej winy i kary. Każdą Mszą św. odpokutujesz więcej kary, niż innymi uczynkami pokutnymi. Chrystus daruje tobie część swych zasług, które Bogu ofiarować możesz za swoje grzechy. Chrystus ofiarowuje się za ciebie jako ofiara błagalna i błaga za tobą tak serdecznie, jak błagał na krzyżu za swych nieprzyjaciół. Jego Rany i najśw. Krew przelana co do kropli woła dla ciebie o miłosierdzie i zbawienie. Jego Serce jednym uderzeniem błaga o nawrócenie dla grzeszników, drugim o wytrwanie dla sprawiedliwych. Gdybyś tego dnia zmarł, coś wysłuchał Mszy św., Pan Jezus byłby przy twoim skonaniu, jakoś ty był podczas Mszy świętej u Niego. W najświętszej Ofierze mamy źródło żywej wody, ustawicznie tryskające na żywot wieczny. Nabożne słuchanie Mszy św. krzepi słabych, pociesza strapionych. Modlitwa, którą odmawiasz we Mszy świętej, daleko jest skuteczniejsza od modlitwy, odprawionej poza nią gdyż Chrystus łączy ją z swoimi i ofiarowuje swemu Ojcu. Wszyscy obecni Aniołowie modlą się także z tobą, ofiarowując Bogu mizerną twą modlitwę. Kapłan czyta Mszę św. za ciebie, mocą której szatanom wzbroniony przystęp do Ciebie. Czyta także swoją Mszę św. za ciebie, ofiarowując ją Bogu za twoje zbawienie. Kiedy słuchasz Mszy św., jesteś duchowym duchownym sposobem kapłanem i Chrystus udziela ci władzy ofiarowania Mszy św. dla siebie lub dla innych. Gdy ofiarowujesz Mszę św., dasz Przenajświętszej Trójcy dar najprzyjemniejszy, tak drogi, że wart więcej nad niebo i ziemie. Ofiarowaniem Mszy św., tak wielki Bogu wyświadczasz honor, jakiego Bóg jest godzien. Tem ofiarowaniem sprawiasz Przen. Trójcy nieskończoną radość. Ten dar tak zacny, ofiarowujesz jako dar twój, ponieważ Pan Jezus go tobie darował. Słuchając Mszy św., spełniasz dzieło najwznioślejszego nabożeństwa. Wyświadczasz człowieczeństwu Chrystusa najwyższą przysługę i upodobanie. Przezeń uczcisz mękę Pańską, najlepiej i siebie uczynisz uczestnikiem jej owoców. Tem nabożeństwem uczcisz także Matkę Boską i pomnożysz Jej radość. Wszystkich Aniołów i Świętych słuchaniem Mszy św. więcej uczcić możesz, niż innymi modły, choćby najliczniejszymi. „Jeżeli żalem przejęci idziemy na Mszę św. i Bogu ją ofiarowujemy, daje się Pan przebłagać jej ofiarowaniem, udziela łaski daru pokuty i odpuszcza grzechy i wszystkie występki chociażby największe (Tridentinum sesio 22 (Postanowienia wyznania grzechów na spowiedzi trzeba się starać o ile możności wkrótce dopełnić) Cnotliwy i obecny podczas Najśw. Ofiary, zachowując się w drodze prawości, wzrasta ciągle w zasługi i łaski, które go coraz milszym czynią Bogu. Nabożnym słuchaniem Mszy św. wypełniasz w wysokim stopniu akt św. wiary i wysługujesz sobie przez to wielką nagrodę. Padając na kolana na widok Hostji św. i kielicha, wypełniasz najprzedniejszy akt adoracji. Dostępujesz zaszczytu oglądania Chrystusa utajonego w Hostiji św. i być widzialnym przez Niego. Ilekroć spoglądasz nabożnie na Hostię św., tylekroć zasługujesz na szczególną nagrodę w niebie. Św. Kongregacja Odpustów udzieliła dekretem z 18 maja 1907 r. odpustu siedmiu lat i siedmiu kwadragen tym wszystkim, którzy z wiarą, miłością i nabożeństwem popatrzą się w czasie Podniesienia na Najświętszą Hostje i wymówią słowa: Pan mój i Bóg mój. Podczas podniesienia we Mszy św. Krew Chrystusa spływa na dusze i umysły obecnych. Pobożnych uwesela, oczyszcza, zasila, umacnia, a bezbożnych usiłuje nawrócić. „Kiedy dusza otrzymuje tę Krew, dostępuje takiej godności, jakby została przyodziana kosztowną szatą, a nawet tak cudnie jaśnieje i świeci, że gdybyś blask duszy mógł zobaczyć pokropionej tą Krwią Najświętszą uwielbiałbyś ją jako bóstwo”. (św. Magdalena de Pazzi in monitis vitae eius annexis Widzę we Mszy św. ponawiane dowody miłości Chrystusa ku ludziom zastanawiamy się nad Jego życiem na ziemi, w czem znajdujemy bodziec do naśladowania Go, do chętnego poddaniem woli Bożej dźwigania krzyża, do udoskonalenia intencji w naszych sprawach. Gdy rozmyślasz Mękę Pańską, więcej zasług zyskujesz, niż gdybyś w tym dniu pościł o chlebie i wodzie i do krwi się biczował. Bł. Angela z Foligno z ust Pana Jezusa usłyszała raz te słowa: „Błogosławionemi jesteście, którzy tkliwem a rzewnym uczuciem przechowujecie pamiątkę Męki Mojej, która wszystkich wieków jest cudem, zbawieniem, życiem dusz zbłąkanych i jedyną ucieczką grzeszników. A ponieważ płakaliście ze Mną, podzielicie też królestwo, zmartwychwstanie i chwałę moją, którą nabyłem ceną cierpień okrutnych i zawsze dziedzictwem Mojem cieszyć się będziecie”. We Mszy św. w duchowy sposób będziesz posilony i napojony Ciałem i Krwią Chrystusa Pana. Otrzymujesz błogosławieństwo kapłańskie, a Chrystus zatwierdza je w niebie. Pilnem i częstem słuchaniem Mszy św. wyjednasz sobie błogosławieństwo Boże w dobrach duchownych i doczesnych. Przez nią uchronisz się od wielu nieszczęść, w które upadłbyś inaczej. Kto słucha Mszy św., uwolniony jest od wielu klęsk i niebezpieczeństw. Aniołowie go bardziej kochają i strzegą. Przez nią nabierasz siły do zwalczania pokus, któreby cię inaczej przemogły. Nabożnem słuchaniem Mszy św. otrzymujemy więcej zasług, aniżeli oddając wszystek majątek ubogim, aniżeli odbywając pielgrzymkę do najcudowniejszych miejsc na świecie. (Św. Bernard). Dla przyjaciół twoich nic pożytecznego uczynić nie możesz, jak że za nich Mszy św. wysłuchasz i ofiarujesz ją. Dobroczyńcom twoim wywdzięczysz się stokrotnie wysłuchaniem za nich Mszy św. Cierpiącym, chorym i konającym najlepszą sprawisz pociechę wysłuchaniem Mszy św. A ofiarowując Bogu Ojcu wiele razy po Podniesieniu: Krew, Oblicze P. Jezusa i skarb Kościoła św. za konających, możesz tysiące dusz ochronić od piekła. Ojciec św. Pius X dnia 26 października 1907 r. udzielił sto dni odpustu kapłanom, odprawiającym Msze św., jakoteż wszystkim wiernym obecnym na Mszy św., jeśli wtedy polecą Bogu grzeszników całego świata, będących właśnie w konaniu i tego dnia mających umrzeć. Odpust ten ofiarować można za dusze czyścowe. (Kongr. Odp. 10 grudnia 1907 r.). Wielu grzesznikom ofiarowaniem Mszy św. możesz wyjednać nawrócenie. Słuchaniem Mszy św. wszystkim prawowiernym chrześcijanom wiele do zbawienia uprosić możesz. Słuchaniem Mszy św. może ochłodzić męki biednym duszą czyścowym. Jeżeli za dusze twych krewnych, przyjaciół nie możesz dać na Msze św., możesz ich wybawić przez słuchanie Mszy świętej. Nieprzebranym skarbem jest Msza św. Nabożnym wysłuchaniem jednej, więcej się wzbogacić możesz, niż wszystkiem innem w świecie, gdyż przezeń wypełniasz najlepszy z dobrych uczynków. Im więcej uczynisz intencji we Mszy św. tem więcej zyskasz. Jedna za życia twego wysłuchana Msza święta, więcej tobie pożytku przyniesie, jako wiele ich, które po twej śmierci za ciebie będą czytane. Każdą Mszą św. zyskujesz sobie łaskę szczęśliwej śmierci. Przy śmierci twojej pocieszą cię wysłuchane Msze i silna w tobie wywołują ufność w miłosierdzie Boże. Za wysłuchanie Mszy św. odbierzesz pomoc i pociechę w ostatniej twojej potrzebie od Aniołów i Świętych. Pan Jezus powiedział świętej Matyldzie, że każdemu w godzinę śmierci tyle przyśle Świętych z pociechą i pomocą, ile on wysłuchał nabożnie Mszy św. Msze św., któreś nabożnie wysłuchał, pójdą z tobą przed sąd Boży i uproszą łaskę u surowego Sędziego. Spodziewać się możesz krótkiego i łagodnego czyśca, ponieważ wielu Mszami wysłuchanemi już wypłaciłeś większą część twoich kar. W niebie czeka cię za wysłuchanie Mszy świętej szczęście wiekuiste i wysoki stopień chwały Bożej, bo każda wysłuchana Msza posuwa cię wyżej w niebie i powiększa przeto twoją szczęśliwość. LW: 383

napisz modlitwę o dobry udział we mszy świętej